Bu söz, evlilik müqaviləsinin (kəbin) şəriət qanunlarına uyğun və halal olması şərti ilə, insanın öz iradəsi və azadlığı ilə yaşamaq hüququna işarə edir. Adətən, dini mərasimlərlə rəsmiləşdirilmiş nikahın sosial və mənəvi sərbəstlik təmin etdiyini vurğulayan hallarda istifadə olunur.