Bu atalar sözü qəbahətin (günahın) fiziki olaraq nəticə verməsindən çox, onun insanın xarakterinə və şərəfinə zərər vurmasından danışır. Yəni, günah işlətmək özüdən daha çox, onu etdiyini bilmək və vicdan azabı çəkmək insanı məhv edir.