
Bakılı cüt danışar, şəkili – qaş-gözlə, dərbəndli – kəllə ilə.
Bu atalar sözü Bakının, Şəkinin və Dərbəndin (indiki Dağıstan) yerli adət-ənənələrini və xüsusiyyətlərini müqayisəli şəkildə təsvir edir. Hər bir regionun özünəməxsus ünsiyyət tərzi, davranış qaydası və ya fiziki xüsusiyyəti olduğunu vurğulayır.