Bu atalar sözü, bəzən görünüşün aldadıcı olduğunu və daxili mahiyyətin xarici təzahürlərdən fərqli ola biləcəyini vurğulayır. Həmçinin, yaxın olanların (məsələn, cücənin) mənşəyinə baxmadan onların keyfiyyətlərini qiymətləndirməli olduğumuzu bildirir.