Bu ifadə, insanın öz maraqları və ya rahatlığı üçün başqasının narahatçılığını və əziyyətini gözləməsini və ya ondan istifadə etməsini bildirir. Adətən, bir işi görən şəxsin nəticəsindən faydalanıb, digərinin çətinliklərini görməzlikdən gəlməsi vəziyyətlərində işlədilir.