Bu atalar sözü, çətinlik çəkən insanlara yalnız eyni vəziyyətdə olanların həqiqi şəkildə yanaşa biləcəyini ifadə edir. Yəni, acıyı ancaq acı çəkənlər başa düşür. Bu sözü simpatiya və həmrəyliyin vacibliyi vurğulanan hallarda işlədirlər.