Bu atalar sözü, uzaqda olan və ya əlçatan olmayan şeylərə qarşı insanların həddindən artıq qiymət verib, onları həddən artıq alqışlamasını ifadə edir. Adətən, mövcud olan yaxşı imkanları nəzərə almadan, uzaqdakı qeyri-mümkün və ya mükəmməl görünən şeylərə can atanların tənqidində işlədilir.