Bu atalar sözü, insanın ya da varlığın əsas dəyərinin (malının) itirildiyi vəziyyətdə, xarici gözəllik və ya digər cüzi məsələlərin heç bir əhəmiyyət kəsb etmədiyini bildirir. Əgər əsas sərvət və ya güc yoxdursa, qalan hər şeyin faydasız olduğunu nəzərdə tutur.