Bu ifadə, insanın vacib və faydalı olan şeyi (kitab) tərk edib, əvəzində faydasız və ya zərərli olanı (gəncəfə - yəni boş söz-söhbət, xəyallar və ya maddiyyatpərəstlik) seçməsini ifadə edir. Adətən insanın prioritetlərini səhv qurması, əsl dəyərləri itirib boş şeylərdən asılı olması hallarında işlədilir.