Bu ifadə insanın özünü həddindən artıq böyük və vacib hiss etməsini, yəni təkəbbürünü və ya qürurunu təsvir edir. Adətən başqalarının uğurlarına və ya mövqeyinə hörmətsizlik edən, lakin özünü daha üstün görən şəxslər üçün işlədilir.