Bu atalar sözü insanın öz mənafeyi və maraqları naminə hərəkət etdiyini, lakin bunu daha yüksək bir məntiq və ya təbii qanun kimi qələmə verdiyini bildirir. İnsanlar adətən öz xeyirləri üçün etdikləri işləri ədalətli və ya vacib göstərməyə çalışdıqda bu ifadəni işlədirlər.