Bu atalar sözü savadın insan üçün nə qədər vacib olduğunu vurğulayır. Savadsız insan həqiqi dünyanı, bilikləri və imkanları görməyən kor insana bənzəyir. Bu ifadə adətən təhsilin əhəmiyyəti haqqında danışarkən işlədilir.