Bu atalar sözü padşahların və ya hakimin qabaqcıllığının, riyakarlığının və ya zülmünün nəticəsini təsvir edir. Padşahın ayağı dəyən yerdə ot bitməməsi onun orada heç bir faydalı iş görmədiyini, əksinə, dağıntı saldığını və ya insanları qorxuya salaraq hərəkətsizlik yaratdığını göstərir.