Bu atalar sözü ağılsızlığın və ya divanəliyin təbiətini ifadə edir. Ağılsız insan öz gücünü boş yerə, mənafəsiz işlərə sərf edə bilər, lakin heyvanların (məsələn, öküzün) dəliliyi birbaşa sahibinə zərər verir.