Bu atalar sözü, varlı insanın sadə və ya kasıb görünüşlü birinə qarşı belə rəğbətli davranmasının, ətrafdakıların onu daha da zəngin və cömərd hesab etməsinə səbəb olduğunu bildirir. Yəni, nüfuzlu şəxslərin xeyirxahlığı onların ictimai qiymətini artırır.