Bu atalar sözü insanın tamahının həddindən artıq olduğunu və hətta başqasının payına düşən kiçik bir hissəni belə özünə mənimsəmək istədiyini bildirir. Həddindən artıq acgözlüyü və haqsızlığı təsvir etmək üçün işlədilir.