Bu atalar sözü var-dövlət sahiblərinin həmişə övladlarının valideyni kimi qəbul edildiyini, yəni maddi imkanların ailə quruluşunda və uşaqların gələcəyində həlledici rol oynadığını bildirir. O, adətən varlı insanlara olan hörməti və ya onların sosial statusunu vurğulayan kontekstlərdə işlədilir.