Çox böyük təhlükə və ya çətinlik anında insan ən kiçik, zəif və ya əhəmiyyətsiz bir ümid vasitəsinə belə sarılmağa məcbur olur. Bu ifadə adətən çıxılmaz vəziyyətdə olanların hər hansı bir fürsəti qiymətləndirməsini təsvir etmək üçün işlədilir.